جستجو در دایره المعارف شهدا

شهید محمود عبدالهی

فرازی از وصیت نامه:
شهید محمود عبدالهی

 

ویدئو کلیپ مربوطه
Loading the player...

مشخصات فردی

نام و نام خانوادگی :محمود عبدالهی
نام پدر :رحمت اله
تاریخ تولد :۱۳۳۶/۰۶/۰۱
محل تولد :دامغان
شغل :تعمیرگاه تلویزیون
وضعیت تاهل :متاهل
مسئولیت :تک تیرانداز
سن :۲۴ سال
خانواده چند شهید :یک شهید

شناسنامه شهادت

تاریخ شهادت :۱۳۶۱/۰۱/۲۲
محل شهادت :تنگه چزابه
نام عملیات :پدافندی
موضوع شهادت :جبهه
نحوه شهادت :اصابت ترکش خمپاره

شناسنامه تدفین

کشور :ایران
استان :سمنان
شهر :دامغان
روستا : 
تاریخ تدفین : 
گلزار :گلزار شهدای دامغان

نقشه محل تدفین

زندگی نامه شهید

“بسم رب الشهداءوالصدیقین”

شهید محمود عبدالهی، فرزند رحمت اله، در تاریخ ۱۳۳۶/۰۶/۰۱ در شهرستان دامغان به دنیا آمد. او تنها فرزند خانواده اش بود پدرش راننده ی اداره ی کشاورزی بود و از این طریق امرار معاش می کرد. تحصیلاتش را تا اول دبیرستان در شهرستان دامغان ادامه داد و بعد از آن برای ادامۀ تحصیل و کار عازم تهران شد. او در سن ۱۶ سالگی وارد ارتش شد و مدت ۴ سال در آنجا خدمت می کرد.

اما در زمان انقلاب ،وقتی ارتش با ملت شریف ایران همراه شد و دیگر به روی مردم اسلحه نکشید،او نیز همین کار را کرد و لی بعد از پیروزی انقلاب به دلیل اینکه علاقه ی زیادی به حرفه ی الکتریکی داشت،تصمیم گرفت از ارتش بیرون بیاید و به این حرفه بپردازد. او انسانی شریف و خوش اخلاق بود و تواضع و افتادگی اش در میان دوستان و آشنایان مثال زدنی بود. همسرش شغل معلمی داشت و کارمند آموزش و پرورش بود.و از او یک فرزند دختر به نام فاطمه به یادگار مانده است.

او وقتی از ارتش بیرون آمد تصمیم داشت در زمینه ی الکتریکی فعالیت های گسترده ای انجام دهد و کارش را در زمینه های مختلفی بسط دهد. او بالاخره تصمیم گرفت در دامغان یک مغازه ی الکتریکی بزند و به شغل مورد علاقه اش بپردازد. با آغاز جنگ تحمیلی تصمیم گرفت به جبهه برود و از میهنش دفاع کند او دو بار به جبهه رفت .در اولین اعزامش از طرف بسیج سپاه پاسداران،به کردستان (تکاب) رفت .و سرانجام بار دوم در تاریخ ۱۳۶۱/۰۱/۲۲ در عملیات تنگه ی چزابه بر اثر اصابت ترکش به درجه ی رفیع شهادت دست یافت. پیکر پاکش در فردوس رضا ،گلزار شهدای دامغان به خاک سپرده شد.

“راهش جاوید باد”

یک دیدگاه برای “شهید محمود عبدالهی”

  1. فاطمه گفت:

    او پدر من است.
    پدری که هرگز ندیدمش.
    اما آوازه خوبیهایش از هر نقطه ای به گوش می رسد.
    او شاید دیگر درین کره خاکی نباشد اما نامش جاودان است.
    به داشتنش افتخار میکنم

نظر خود را بگذارید

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.